Art. 75
Elke Loge mag eenige personen, van wier kunde in zang- en speelkunst en goed zedelijk gedrag zij overtuigd is, aannemen tot Leden van verdiensten (Frères à talens) ten behoeve der Loge; doch niet, dan na dezelve aan de Leden voorgesteld en hunne goedkeuring daarop verkregen te hebben.[169]
Uit dit artikel van het Reglement voor de Broederschap der Vrijmetselaren blijkt dat er binnen de loge een aparte plaats ingeruimd was voor zangers en muzikanten. Op grond hiervan zou men verwachten dat de Amsterdamse acteurs die lid werden van de loge zich alléén dankzij hun specifieke talenten onder deze leden van verdienste bevonden, en dat zij eerder van praktisch nut voor de loge waren dan zelf geinteresseerd in het wezen van de Vrijmetselarij. Toch bleek de meerderheid van de bij de loge aangesloten tonelisten niet te voldoen aan dit verwachtingspatroon.
In dit hoofdstuk zal ik eerst meer uitleg geven over de functie en status van de in het bovenstaande artikel genoemde leden van verdienste, ook wel ‘Broeders van talent(en), ‘Frères à talents’ of ‘Attalants’ genoemd; ik zal hen voortaan aanduiden als ‘Broeders van Talent’. Hierna zal ik nagaan welke acteurs wanneer de loge binnenkwamen en welke sporen zij nalieten in de archieven van de vrijmetselarij, om zo hun positie binnen de loges te kunnen bepalen. Er is gebleken dat dit bestaan voor de Amsterdamse schouwburgacteurs in twee delen uiteenvalt: in ruwweg de jaren rond 1800 (voor de meesten het begin van hun acteursloopbaan) en de periode rond 1830 (waarin de betrokkenen inmiddels volwassen en gerespecteerde burgers waren, en neveninkomsten hadden als bijvoorbeeld boekhandelaar). Over de gehele periode gezien heeft een opvallend groot aantal acteurs kennis gemaakt met de vrijmetselarij. Bijna alle spelers van de spelersrol van 1800 zijn ooit in hun leven ingewijd. Welke rol hebben zij gespeeld in de loges?